GPchart و GPTA
معماری ورود حرفه‌ای به بازار طلا

سلام.

در این ویدیو می‌خواهیم خیلی دقیق و روشن درباره دو ابزار اصلی گُلدِر پرو صحبت کنیم: یکی GPchart و دیگری GPTA.

GPchart فعلاً در متاتریدر ۵ به‌صورت یک اندیکاتور اجرا شده است. دلیلش هم این نیست که ماهیتش اندیکاتور است. دلیلش فقط این است که فعلاً بستر مستقل دیگری برای اجرای آن نداریم و مجبور شده‌ایم آن را در قالب اندیکاتور روی متاتریدر ۵ پیاده‌سازی کنیم. پس از همان ابتدا باید این نکته را درست بفهمید: GPchart را نباید با نگاه یک اندیکاتور معمولی دید. GPchart در واقع یک بستر چارتینگ است، نه یک ابزار کمکی ساده.

این چارت قرار است جایگزین چارت Candlestick، Bar Chart، Line Chart و بقیه چارت‌های متداول شود. یعنی ما در گُلدِر پرو بر اساس همین GPchart تحلیل می‌کنیم، خط می‌کشیم، ساختار را می‌خوانیم و تصمیم معاملاتی می‌گیریم.

GPchart بر اساس ساختار زیگزاگی طراحی شده و این زیگزاگ با یک پارامتر به نام Reverse Point، یا همان نقطه بازگشت، ساخته می‌شود. مزیت اصلی این طراحی این است که چارت ما Time-less است. یعنی زمان در ظاهر چارت دخالت اصلی ندارد و چیزی که برای این چارت مهم است مقدار حرکت است.

این یعنی اگر بازار تعطیل شود، اگر نوسانات شدید شود، اگر نوسانات کم شود، یا اگر یک دوره کم‌نوسان طولانی شود، ظاهر چارت از استاندارد خودش خارج نمی‌شود. چارت همیشه فرم استاندارد خودش را حفظ می‌کند، چون مبنای آن زمان نیست؛ مبنای آن مقدار حرکت است.

از نظر مفهومی، این ساختار به Point and Figure یا P and F نزدیک است. اما دقیقاً همان نیست. ما در GPchart یک‌سری داده‌ها، امکانات و قابلیت‌های اضافه داریم که در P and F وجود ندارد. به همین دلیل، این چارت طوری طراحی شده که همه نیازهای اصلی یک تریدر را روی خودش پوشش بدهد.

در کنار GPchart، یک ابزار دیگر هم داریم به نام GPTA. GPTA مخفف Golder Pro Trader Assistant است. GPTA یک Expert Advisor است؛ یعنی همان چیزی که در متاتریدر به آن Auto Trading یا Algo Trading هم گفته می‌شود.

کار GPTA این است که هر جایی را که ما در GPchart برای قرار گرفتن سفارش مشخص می‌کنیم، آن سفارش را روی همان خط و همان نرخ داینامیک مدیریت کند. در واقع، GPchart محل و منطق سفارش را مشخص می‌کند و GPTA اجرای سفارش را انجام می‌دهد.

پس خلاصه اگر بخواهم بگویم، GPchart بستر مشاهده، تحلیل و تعیین محل معامله است، و GPTA ابزار اجرای سفارش‌گذاری هوشمند بر اساس همان تحلیل است.

در ویدیوی بعدی می‌رویم سراغ اینکه کار با GPchart را دقیقاً از کجا شروع می‌کنیم و چرا 7 لِگ برای ما مهم است.

سلام.

در این ویدیو می‌خواهیم درباره شروع کار با GPchart صحبت کنیم و ببینیم چرا در گُلدِر پرو، 7 لِگ یکی از مهم‌ترین Tierهاست.

وقتی GPchart را اجرا می‌کنیم، آن را روی 7 لِگ قرار می‌دهیم. در عمل، خودش هم روی همان Tier قرار دارد و ما همان را نگه می‌داریم.

بعد از این، تریدر قرار نیست دائم جلوی چارت بنشیند و بی‌هدف به آن نگاه کند. کار اصلی این است که منتظر بماند تا سیستم به او اعلام کند که یک اتفاق جدید در ساختار بازار رخ داده است.

این اعلام از طریق زنگ هشدار (آلارم) انجام می‌شود. هر زمان که یک لِگ جدید در زیگزاگ شکل بگیرد و حداقل ۲۰ دلار مخالف حرکت داشته باشد، سیستم زنگ هشدار (آلارم) می‌دهد. همین زنگ هشدار (آلارم) باعث می‌شود توجه تریدر جلب شود و برگردد سراغ چارت.

بهترین زمان تصمیم‌گیری دقیقاً همان لحظه‌ای است که لِگ جدید ساخته می‌شود، چون در همان لحظه، فریم ۷ لِگی به‌روزرسانی می‌شود و ساختار جدید خودش را نشان می‌دهد.

پس خیلی ساده اگر بخواهم بگویم، تریدر بعد از اینکه GPchart را روی چارت XAUCWX می‌اندازد، لازم نیست کار دیگری انجام بدهد. فقط باید منتظر باشد تا لِگ جدید شکل بگیرد. البته ممکن است همان لحظه‌ای که چارت را باز می‌کند، آن ۲۰ دلار مخالف حرکت قبلاً اتفاق افتاده باشد و لِگ جدید هم از قبل ساخته شده باشد. پس این را هم باید حواس‌تان باشد.

حالا چرا 7 لِگ مهم است؟

چون ما در گُلدِر پرو Day Trader هستیم و لازم داریم هر روز چند سیگنال داشته باشیم تا بتوانیم بهترین را انتخاب کنیم و سفارش‌گذاری کنیم. اگر Tier خیلی کند باشد، تعداد موقعیت‌ها کم می‌شود. اگر هم خیلی ریز باشد، نویز زیاد می‌شود. 7 لِگ برای کار روزانه، تعادل خوبی بین سرعت و ساختار ایجاد می‌کند.

اما یک نکته خیلی مهم اینجا وجود دارد. 7 لِگ برای ما محل تشخیص جهت و بایاس بازار است، نه محل اجرای ورود. یعنی 7 لِگ به ما می‌گوید ذهن‌مان باید خریدار باشد یا فروشنده، اما نقطه دقیق ورود را جای دیگری پیدا می‌کنیم.

در ویدیوی بعدی دقیقاً می‌رویم سراغ همین موضوع که 7 لِگ چطور ساختار بازار را تشخیص می‌دهد و سیگنال‌های مجاز ما روی این Tier چه چیزهایی هستند.

سلام.

در این ویدیو می‌خواهیم ببینیم که در 7 لِگ، GPchart چگونه ساختار بازار را برای ما تشخیص می‌دهد.

ما در 7 لِگ، با ۷ لِگ، چیزی را می‌خوانیم که به آن MS DNA یا Market Structure DNA می‌گوییم. این ساختار روی خود چارت مشخص می‌کند که بازار در وضعیت Bullish است، Bearish است، یا No Trade.

Bullish و Bearish هم هر کدام یک حالت کلی نیستند. هر کدام دو مدل مشخص دارند. در Bullish ما Bull Pull و Bull Break را داریم. در Bearish هم Bear Pull و Bear Break را داریم. در کنار این‌ها، Range هم وجود دارد که می‌تواند به Range Top یا Range Bottom برسد.

در استاندارد Hex Entry، ما بیشتر از شش Setup (ستاپ) مجاز نداریم. همان شش Setup (ستاپ) اصلی‌ای که الان گفتیم. این خیلی مهم است، چون تریدر نباید ذهنش را با ده‌ها مدل بی‌قاعده شلوغ کند. ساختار باید محدود، روشن و قابل تکرار باشد.

به‌محض اینکه یک لِگ جدید شکل می‌گیرد، لِگ قبلی از فریم بیرون می‌رود و لِگ جدید جای آن را می‌گیرد. بنابراین شما همیشه با یک فریم ۷ لِگی طرف هستید. این یعنی همیشه فقط همین ۷ لِگ را می‌بینید و بر اساس همین ۷ لِگ باید ساختار را بخوانید.

خروجی این ۷ لِگ برای ما خیلی مهم است، چون Market Structure را مشخص می‌کند. یعنی همین‌جا تعیین می‌شود که بایاس بازار برای ما خرید است، فروش است، یا اصلاً بازار در وضعیت No Trade قرار دارد.

فرض کنید سیستم به شما اعلام می‌کند که Bull Pull داریم. این یعنی بازار در وضعیت Bullish تشخیص داده شده و تریدر باید دنبال موقعیت خرید باشد. اما باز هم تأکید می‌کنم: اینجا فقط جهت و بایاس تعیین می‌شود. محل دقیق ورود هنوز پیدا نشده است.

اگر 7 لِگ به شما بگوید Bull Pull، ذهن شما باید خریدار باشد. اگر بگوید Bear Pull، ذهن شما باید فروشنده باشد. اما نقطه دقیق سفارش را بعداً روی Tier ۱۹ یا در صورت نیاز روی بی‌نهایت پیدا می‌کنید.

پس 7 لِگ برای ما قطب‌نماست، نه ماشه ورود.

در ویدیوی بعدی می‌رویم سراغ یکی از مهم‌ترین بخش‌های کل آموزش؛ یعنی تأیید سیگنال در همان Tier و تشخیص اینکه چه زمانی سیگنال هنوز معتبر است و چه زمانی دیگر باید آن را Fail در نظر بگیریم.

سلام.

این ویدیو یکی از مهم‌ترین ویدیوهای این مجموعه است، چون اینجا قرار است یاد بگیریم که سیگنال را با خود همان Tier تأیید کنیم، نه با ابزار دیگر.

فرض کنید سیستم روی 7 لِگ به ما Bull Pull داده است. سؤال این است که آیا این سیگنال واقعاً معتبر است یا نه؟

برای بررسی این موضوع، اول از همه باید دکمه Auto Scroll to the Live End را که در سمت راست چارت قرار دارد کنترل کنیم. وقتی این دکمه سبز است، چارت همیشه روی نقطه زنده بازار می‌ماند. برای اینکه بتوانیم گذشته همان ساختار را ببینیم، این دکمه را قرمز می‌کنیم.

بعد با Arrowهای چپ و راست حرکت می‌کنیم. نکته مهم این است که سیستم همیشه تعداد را روی ۷ لِگ نگه می‌دارد. یعنی وقتی Arrow سمت چپ را می‌زنید، یک لِگ از سمت راست حذف می‌شود و به‌صورت خودکار یک لِگ از سمت چپ اضافه می‌شود. وقتی هم Arrow سمت راست را می‌زنید، برعکس همین اتفاق می‌افتد. پس شما چیزی را دستی اضافه نمی‌کنید. سیستم خودش همیشه فریم را روی ۷ لِگ نگه می‌دارد.

حالا با این روش، شروع می‌کنیم به عقب و جلو رفتن و می‌بینیم این سیگنالی که الان اعلام شده، چندمین سیگنال هم‌جهت است. مثلاً اگر الان Bull Pull اعلام شده، می‌رویم بررسی می‌کنیم که این چندمین Bull Pull در همین روند است.

هرچه تعداد سیگنال‌های هم‌جهت بیشتر شود، اعتبار ورود پایین‌تر می‌آید. معمولاً اولین، دومین یا سومین سیگنال یک روند جدید معتبرتر هستند. اما اگر Bull Pull پنج بار، شش بار یا هفت بار پشت سر هم اعلام شده باشد، دیگر نباید روی اعلام بعدی آن حساب کنید.

اگر تا آن لحظه از آن فرصت‌های خرید استفاده نکرده‌اید، از آن به بعد باید این احتمال را جدی بگیرید که بازار در آستانه برگشت است. یعنی اگر تا اینجا روی سناریوی Bullish بوده‌اید، باید خرید را کنار بگذارید و ذهنتان را آماده موقعیت فروش کنید.

در چنین وضعیتی، سفارش‌گذاری برای خرید کار غلطی است و از نظر حرفه‌ای، آن سیگنال دیگر یک سیگنال Fail است. یعنی استفاده از آن درست نیست.

یک نکته مهم دیگر هم اینجا وجود دارد. اگر قبل از سیگنال جدید، بازار در وضعیت No Trade بوده باشد، معمولاً سیگنال‌های اول بعد از آن اعتبار بیشتری دارند، چون به نقطه چرخش بازار نزدیک‌تر هستند.

پس در این بخش، کار شما این است که خود 7 لِگ را با خود 7 لِگ تأیید یا رد کنید. نه با Tier ۱۹. نه با Tier ۱۳ یا ۵ یا ۳. نه با Candlestick. نه با اندیکاتور دیگر. اگر نتوانستید سیگنال را با خود همان Tier تأیید کنید، اجازه ورود ندارید.

یک تریدر حرفه‌ای تمرکزش را روی همین Tier می‌گذارد و ذهنش را به خواندن همین ساختار عادت می‌دهد. نباید از این شاخه به آن شاخه بپرد و دنبال تأیید از ابزارهای دیگر بگردد، چون آن‌ها فقط تناقض ایجاد می‌کنند.

و اینجا می‌رسیم به یک جمله کلیدی.

کار اصلی تریدر ورود خوب است.

ورود خوب یعنی چه؟

ورود خوب یعنی اینکه تریدر در عمل شکارچی، یا دقیق‌تر بگویم، تَله‌گذار قله‌ها و دره‌هاست. بهترین جایی که یک تریدر می‌تواند وارد شود، کف یک دره یا سقف یک قله است. هرچه زودتر یا دیرتر وارد شود، وارد محدوده خطا شده است. یعنی فاصله بین نقطه سفارش او تا خود قله یا دره، همان بخش خطای ورود اوست.

پس کیفیت تریدر را باید از کیفیت ورودش سنجید، نه از هیجان، نه از شلوغی تصمیم‌ها، و نه از تعداد معاملاتی که باز می‌کند.

در ویدیوی بعدی می‌رویم سراغ اینکه وقتی بایاس بازار را از 7 لِگ گرفتیم، محل دقیق ورود را کجا و چگونه پیدا می‌کنیم.

سلام.

در این ویدیو می‌خواهیم برویم سراغ پیدا کردن محل ورود.

فرض کنید در 7 لِگ، بایاس بازار را گرفته‌ایم. مثلاً ساختار به ما گفته بازار Bullish است و سیگنال ما Bull Pull است. این یعنی ذهن ما باید خریدار باشد. اما هنوز نقطه ورود را پیدا نکرده‌ایم.

برای پیدا کردن محل ورود، از 7 لِگ پایین یا بالا نمی‌رویم که جهت را عوض کنیم. جهت قبلاً مشخص شده است. حالا باید فقط محل ورود را پیدا کنیم.

در این مرحله، اول می‌رویم روی Tier ۱۹. اگر روی Tier ۱۹ ساختار و فضای کافی برای پیدا کردن محل ورود وجود داشت، همان‌جا کار را انجام می‌دهیم. اگر روی ۱۹ وضوح کافی نبود، می‌رویم روی حالت بی‌نهایت.

در اینجا شروع می‌کنیم به کشیدن خط روند. خطی که در گُلدِر پرو می‌کشیم، فقط یک خط روند ساده نیست. این خط، خط روند پیش‌بینی است. یعنی نقطه شروع دارد، نقطه تکیه دارد و امتداد آن به آینده کشیده می‌شود تا محل احتمالی برخورد بازار را به ما نشان بدهد.

شما بر اساس ساختاری که می‌بینید، خطی را انتخاب می‌کنید که به نظرتان مناسب‌تر است و احتمال دارد بازار به آن یک بازگشت داشته باشد. آن خط، همان جایی می‌شود که می‌خواهیم سفارش‌مان را روی آن قرار بدهیم.

بعد از اینکه خط روند را کشیدید، روی آن Double Click می‌کنید. با این کار، آن خط به‌عنوان DVOL یا Dynamic Virtual Order Line شناسایی می‌شود.

به‌محض اینکه این اتفاق می‌افتد، دکمه DVOL که در سمت چپ بالای چارت قرار دارد سبز می‌شود، روی خط هم کلمه DVOL نوشته می‌شود، و مقدار نرخ آن هم نمایش داده می‌شود.

از این لحظه به بعد، آن خط دیگر فقط یک خط دیداری نیست. آن خط، محل اجرایی سفارش شماست.

در ویدیوی بعدی می‌رویم سراغ اینکه این DVOL چطور به GPTA منتقل می‌شود، سفارش چطور روی آن قرار می‌گیرد، و چرا کل این فرایند کاملاً Order-based است.

سلام.

در این ویدیو می‌خواهیم فرایند اجرایی معامله را کامل ببینیم.

اول باید این نکته را روشن کنیم که کل منطق معامله در گُلدِر پرو Order-based است. یعنی ما مستقیم Position باز نمی‌کنیم. ما اول یک Order یا سفارش می‌گذاریم. آن سفارش روی یک نقطه مشخص قرار می‌گیرد. آن نقطه ثابت نیست؛ داینامیک است. یعنی با حرکت بازار تغییر می‌کند. بعد هر زمان بازار به آن نرخ برسد، آن Order توسط سرور فعال می‌شود و به Position تبدیل می‌شود.

پس هر جا صحبت از باز شدن معامله می‌کنیم، باید حواسمان باشد که قبل از آن، همیشه یک Order وجود دارد. معامله مستقیم باز نمی‌شود. سفارش اول گذاشته می‌شود و بعد، با رسیدن بازار به نرخ آن، معامله فعال می‌شود.

حالا برگردیم به DVOL.

DVOL شما می‌تواند روی یک خط روند یا یک خط حمایت/مقاومت (خط افقی) قرار گرفته باشد. اگر خط شما شیب‌دار باشد، نرخ DVOL هم شناور می‌شود. یعنی هرچه زمان می‌گذرد، نرخ سفارش شما هم تغییر می‌کند. این همان آغاز فرآیند سفارش‌گذاری هوشمند و داینامیک است.

در کنار این موضوع، باید مفهوم Stop Loss را هم درست بفهمیم. Stop Loss فقط یک عدد برای محدود کردن ضرر نیست. Stop Loss در واقع خط ابطال Setup (ستاپ) است. یعنی آن ناحیه، خط یا نرخی که اگر بازار به آن برسد، به شما نشان می‌دهد Setup (ستاپ) را اشتباه تشخیص داده‌اید. پس وقتی Stop Loss گرفته می‌شود، معنی‌اش فقط این نیست که پول از دست داده‌اید. معنی‌اش این است که تشخیص قبلی دیگر معتبر نیست و باید دوباره بازار را از نو تشخیص بدهید. اما در این ویدیو، ما فقط مفهوم آن را گفتیم و وارد جزئیات طراحی آن نمی‌شویم.

بعد از اینکه DVOL را مشخص کردید، دکمه قفل را می‌زنید تا Setup (ستاپ) آماده سفارش‌گذاری شود.

بعد روی یک چارت دیگر از همان نماد، GPTA را اجرا می‌کنید. خیلی مهم است که GPTA روی همان چارتی که GPchart روی آن اجرا شده کار نمی‌کند. باید چارت جداگانه باشد. اما هر دو چارت باید از یک نماد باشند.

روی آن چارت دوم، GPTA خطی را که از GPchart آمده شناسایی می‌کند. اسم آن خط GPchart DVOL Open است. شما در تنظیمات GPTA فقط مشخص می‌کنید که حجم سفارش‌تان چقدر باشد. مثلاً یک لات، دو لات، یا سه لات.

بعد Algo Trading را فعال می‌کنید. سیستم از شما می‌خواهد این فعال‌سازی را دو بار انجام بدهید. وقتی فعال‌سازی کامل شد، روی صفحه اعلام می‌شود که Algo Trading Active شده است.

از این لحظه، GPTA بر اساس همان GPchart DVOL Open یک Order روی نرخ داینامیک قرار می‌دهد. این Order مستقیماً به همان خط DVOL وصل است.

هر زمان بازار به آن نرخ برسد، سفارش فعال می‌شود و Position شکل می‌گیرد.

اما تا وقتی سفارش فعال نشده، اگر وضعیت MSDNA عوض شد، اگر روند از Bullish به Bearish یا Range تبدیل شد، یا اگر بازار وارد No Trade شد، باید فوری سفارش را حذف کنید. چرا؟ چون تحلیلی که بر اساس آن سفارش گذاشته شده بود دیگر معتبر نیست.

تمام این ساختار برای این طراحی شده که شما مجبور نباشید جلوی سیستم بنشینید و با دست، لحظه‌ای معامله باز کنید. ما در گُلدِر پرو معامله فوری را روش حرفه‌ای نمی‌دانیم. ما تَله می‌گذاریم. ما نقطه مناسب را مشخص می‌کنیم، سفارش داینامیک را روی آن می‌گذاریم، و منتظر می‌مانیم تا بازار خودش به آن برسد.

به‌محض اینکه سفارش فعال شود و به Position تبدیل شود، در سرورهای کارگزاری‌ای که گُلدِر پرو با آن‌ها کار می‌کند، حداکثر ضرر شما به‌صورت خودکار ۱۰۰۰ دلار است و Take Profit هم به‌صورت پیش‌فرض ۲۰۰۰ دلار قرار می‌گیرد. یعنی نسبت اولیه سود به ضرر، دو به یک است.

در GPTA، ما Stop Loss و Take Profit را تنظیم نمی‌کنیم. این‌ها توسط سرور تنظیم می‌شوند. البته ممکن است در نسخه‌های بعدی این بخش بهتر و کامل‌تر شود، اما در وضعیت فعلی، منطق اجرایی به این صورت است.

اینجا لازم است یک نکته مهم را هم روشن کنم. این ویدیو فقط منطق اصلی ورود و سفارش‌گذاری را توضیح می‌دهد و هنوز وارد بعضی بخش‌های بسیار مهم نشده‌ایم. موضوعاتی مثل NSR یا No Support Resistance، منطق دقیق تعیین خط ابطال Setup (ستاپ)، قواعد دقیق Stop Loss، منطق Take Profit، Break Even، Trailing، مدیریت سفارش بعد از فعال شدن معامله، شرایط حذف یا جابه‌جایی سفارش، و جزئیات کامل مدیریت ریسک و مدیریت سرمایه، هر کدام بحث‌های مستقلی هستند و در ویدیوهایی به‌صورت جداگانه ارائه شده یا خواهند شد.

پس اگر بخواهم کل این فرایند را در یک جمله جمع‌بندی کنم، باید بگویم:

در گُلدِر پرو، تریدر اول ساختار را تشخیص می‌دهد، بعد بایاس را می‌گیرد، بعد محل ورود را پیدا می‌کند، بعد یک Order داینامیک می‌گذارد، و بعد منتظر می‌ماند تا بازار اگر خواست، آن Order را فعال کند.

این یعنی معامله‌گری حرفه‌ای.

این یعنی تَله‌گذاری، نه شلیک کور.

این یعنی تمرکز روی کار اصلی تریدر؛ یعنی ورود خوب.

پیشنهاد می‌کنم این شش ویدیو را چند بار ببینید تا مفاهیم آن‌ها برایتان کاملاً شفاف و روشن شود. موفق و پیروز باشید.